Sołacz☆

Planowana z wielkim rozmachem u schyłku zaborów dzielnica willowa miała być magnesem przyciągającym z głębi Prus do rozwijającego się Poznania urzędników i przedstawicieli nowej burżuazji, których zadaniem miało być „kolonizowanie” Wschodu. Mimo wielu zmian inteligencko-kupiecka mieszanka właściwa była Sołaczowi również po zakończeniu kolejnych wojen światowych. Mimo, że zabrakło konsekwencji, by zrealizować pierwotne założenia, do dziś Sołacz jest przykładem dobrej urbanistyki i architektury. Ze względu na założenie parkowe od samego niemal początku przyciągał również mieszkańców innych części miasta, którzy chętnie przyjeżdżali tu „sołaczyć się”.